| تبليغات | X |
دوست عزیزی برایم کامنت گذاشته که :
سلام بر بابک عزیز . خسته نباشی . عزیز دل یه بار هم محض رضای خدا هم که شده یه
پستی بزن و وبلاگ خودت رو معرفی کن . یعنی وبلاگ .................... ممنون .
منظورشون این بوده که "روش تدریس " وبلاگ خوب ایشون رو معرفی کنه .که حتما این کار رو خواهم کرد .وبلاگ این دوست خوب
از نظر محتوا یکی از غنی ترین وبلاگ های همکاران آموزشی است !
از اینکه رابطه همکاران خوبم با روش تدریس اینچنین است خوشحالم .
از اینکه رابطه ای شکل گرفته بی نهایت خرسندم .
همین جا می گویم که "روش تدریس " متعلق به همه معلمان ایران است .... متعلق به هرکه
خودش هم بخواهد.
اینکه روش تدریس چرا درست شد دلیلش را قبلا گفته بودم .
اما الان در ادامه این مسیر به ظاهر ساده ذکر چند نکته را ضروری میدانم :
وقتی در ایران زندگی می کنیم اول و آخر و وسط همه موضوعات خودتی و خودت !
من همیشه همین طور بوده ام .
سال سوم دبیرستان در حادثه ای شدم نان آور خانه پدری .
دانشگاه که قبول شدم یا باید دانشجو می شدم یا مسول یک خانواده هفت نفره .
ومن هر دو را با هم انتخاب کردم .
کسی برایم دست نزد!
در دانشگاه درس هایی که از اول تا آخر ترم سرکلاس نمی رفتم را ۲۰ می شدم .
و در محیط کار همیشه پله ها را صد تا یکی می رفتم .
هیچ وقت هیچ کس برای من دست نزد !
خب چون دانشجو بودم از برخی از مزایای محیط کار محروم بودم مثل بیمه ! در صورتی که
ماهی ۴۰۰ ساعت کار می کردم ... گلایه ندارم .... می دانیم که محیط کار قواعد خودش را
دارد .انکه زورش می رسد خب بیمه هم نمی کند و خیلی چیز های دیگر ....
چون کار می کردم پس در دانشگاه دیده نمی شدم ......
آن روز ها گذشت ......... من معلم شدم .... معلم شیمی ........ چند سال بعد شدم معلم ریاضی.
دلیلش هم این بود که معلمان ریاضی آنچه من میخواستم را در شاگردان ایجاد نمی کردند ......
و وقتی گفتگو می کردیم می گفتند شیمی با ریاضی فرق می کنه .... نه به خاطر تقابل بلکه
به خاطر شاگردانم شروع کردم به ریاضی درس دادن ....
هیچ کس برای من کف نزد ...
و همچنان سالها گذشت و من شدم وبلاگ نویس. روش تدریس در عرض دو سال شد اینکه
الان هست ..... نه تنها کسی برای من دست نزد بلکه دوستانی پیدا شدند که تمام زحمت
دو ساله مرا بدون هماهنگی و بی اجازه در کسری از زمان در وبلاگشان کپی پیست کردند ......
سایر دوستان هم معترض نشدند.
در این دوسال یادم نمی آید که یک نفر حتی یک نفر در وبلاگش از " روش تدریس " حرفی زده
باشد. .........چه برسد به دست زدن .
همه مایلند در سکوت از این لینک های جمع شده" روش تدریس" استفاده کنند ... چرایش را به
نظرم باید در ناخود آگاه مان جستجو کنیم .
گله نکردم ..... من یادگرفته ام که گله نکنم ... هر وضعیتی حتما حکمتی دارد !
این ها که نوشتم شرح وقایع موجود است ... من وبلاگ همه معلمان را همیشه رصد
می کنم و مجبورم از این سیصد لینک هر هفته یکی را انتخاب کنم ... ...
خود این انتخاب و رصد کردن ها هر شب بیش از یک ساعت زمان می برد .........
من از این کار شبانه لذت می برم ... به تجاربم افزوده می شود ...... و گه گاه خودم برای خودم
دست می زنم و از خودم تعریف می کنم .
از اینکه همراه هستید مفتخرم .
بابک اسماعیلی